Geschiedenis

Toen Desiré Vandermeeren in 1850 een piepklein huisje kocht aan de Lozermolenstraat te Kruishoutem, daar waar het prachtige Lozerbos begint, een cafeetje begon waar juist geteld één tafel en vier stoelen in pasten, zal hij nooit gedacht hebben dat zijn “Zandvlooi” zou uitgroeien tot een ver buiten de Kruishoutemse grenzen bekend café. Toen al was er de krulbolpiste maar het waren slechts enkele kleine landbouwers die er ‘s zondags kwamen spelen, want de omgeving was schaars bewoond. naast caféhouder was Desiré ook zelf een landbouwer, met als tweede nevenberoep timmerman.

 

                       

 

Toen Paul Van Hautte met Desirés dochter trouwde, maakte hij van De Zandvlooi een café voor 20 man en nam de beroepen van zijn schoonvader over met daarbij nog een vierde, nl. houthakker. “Pauli Van Hautte” was een heel speciaal figuur, herinnert zich ere-gemeentesecretaris René D’huyvetter: “zeer origineel in kledij en taal, altijd barvoets en zeker niet afkerig van poetsen bakken; Meer dan eens reden we er s' avonds laat heen, legden het huis vol stro en dorsten toen met alles wat er onder onze handen kwam. Het resultaat was afschuwelijk om zien maar Pauli had plezier en wij ook.

Maar de baas uit De Zandvlooi kreeg ook ander bezoek o.a. van de sjieke jagers uit het centrum van de gemeente, die er na de jacht in de Lozerse bossen, een boterham met “hoofdvlees” kwamen eten, rijkelijk doorsgespoeld met bier uit Pauli’s kelder. Een generatie later kwam men er nog steeds krulbollen maar ook kleiduifschieten. De bekendheid van Pauli groeide.

Tijdens de laatste jaren van zijn leven overtuigde hij er zijn zoon Godfried, een traiteur, van de zaak over te nemen en uit te breiden. Wat Godfried ook deed. In ‘83 werd het kleine cafeetje volledig onder handen genomen. Het werd dubbel zo groot, er werd een zaal bijgebouwd, douches werden geïnstalleerd en er werd een binnen-krulbolpiste aangelegd. Men serveerde van toen af de alombekende verse pannekoeken en snacks en een reuzenaanbod van bieren.